De Bossche Brugwachtershuisjes

I ' V E B E E N T H I N K I N G A B O U T Y O U

D E  B O S S C H E  B R U G W A C H T E R S H U I S J E S

Brugwachtershuisjes staan symbool voor een bekend ritueel; "Maar wie begeleidt de overgang van de huisjes zelf, nu ze zo goed als leeg staan?" dat vroeg ik me af. Hoog tijd voor een bouwritueel.  Vanaf december 2016 kregen ​creatieve en​ betrokken ​​stadsbewoners​ ​de brugwachtershuisjes ​tijdelijk ​toevertrouwd​. ​Bekende en onbekende talenten uit de stad zetten de huisjes steeds weer in een ander daglicht met een eigen sfeer en een eigen verhaal. De waarde van de huisjes werd ontdekt. Zo genoten we alleen al in 2017 ​van honderd​ verschillende ​"​brugwachters​"​. ​Vele mensen bezochten hierdoor de huisjes​. Sommige o​ntmoetingen ​leidde weer tot ​nieuwe ideeën​,​ die ​​mogelijk gemaakt werden in de ​Bossche brugwachters​huisjes. ​Zo gaf Patrick Lijdsman met Stroomafwaarts in de zomer van 2017 het brugwachtershuisje aan de Anthoniebrug een nieuwe collectieve betekenis​ met als thema de stroom van het water tussen bergen en de zee. Met 13 zelfgekozen kunstenaars  nam hij de vrijheid om samen een verhaal te "maken" op deze plek. We werden verrast door de talenten van de creatieve brugwachters die kleur gaven aan deze plek. En ook verrast door het verborgen talent van dit brugwachtershuisje: als radiostation, atelier, voorleesplek, podium, galerie, bioscoop, soundspot, artist in residence, kunstwerk en performanceplek. En Marianne van Heeswijk organiseerde 7 maanden lang een ontmoetingshuisje met gratis koffie . Waar elke donderdag en vrijdag een andere Bosschenaar de koffie inschonk en elke keer andere sfeer bracht.  We blijven deze stroom volgen. Dankzij curators als Patrick en marianne krijgen ook in 2018 weer honderd nieuwe brugwachters de ruimte om de staat van tussentijd van de huisjes in te kleuren. We creëren daarmee gezamenlijk 3 nieuwe verrassende ontmoetingsplekken in onze stad.  

Communitykunst helpt ons de huisjes te vernieuwen vanuit draagkracht. 

Het initiatief is bedoeld als inspirerende aanpak voor de vele lege brugwachtershuisjes in Nederland. 

Heb je ook een goed idee voor een nieuwe collectieve betekenis voor een brugwachtershuisje? 

Neem contact op met Imke van Dillen van Stichting Brugwachtershuisjes. 

Drie kleine huisjes, nauwelijks groter dan een tweepersoonsbed, vormen een tijdelijk verblijf voor kunstenaars en mensen met ideeën, en bezoekers, passanten.

De kleine schaal van de huisjes is zeer dwingend, je hebt grootse plannen maar probeer die maar eens op een paar vierkante meters bijeen te drijven. Al snel hang je met de benen buiten. En daar zit de uitdaging.

Ook de starre ligging, allen langs één rechte lijn, vastgeklonken aan het kanaal en gebroederlijk maar op gepaste afstand van elkaar.

Het mooie zit in de diversiteit van de huisjes, zo is bij de Orthenbrug een intiem theehuis ontstaan, dat zo in Alice in Wonderland kan worden gesitueerd. Het spiegelt en glimt aan alle zijden, een broche op de oever.  Iedere keer wanneer je er komt zijn er andere bezoekers, soms hangt er een uitbundige carnevaleske sfeer, soms is het er ingetogen en wordt er gediscussieerd. Je kijkt vanuit dit huisje richting de diepte, het water verder onder je, een opmaat voor het opstomen richting de Maas. Het water wordt breder en wordt weer bevrijdt van de straffe oevers van het kanaal.

Het Hinthammerhuisje torent boven de straat uit, lijkt meer verheven. Vanuit dat huisje heb je het beste zicht in de sluiskolk, daar kruipt het water langs de kademurenomhoog en omlaag. Uitgerekend daar bevindt zich het juttershuis; een couveuse-achtig depot vol met rariteiten van wat er in en om de sluis te vinden is. Daar staat het water even stil, daar dalen we af om te rapen wat van waarde is. Om de waarde van deze plek boven water te krijgen gaan deze maand twee vloggende meiden er overnachten. Het huisje is getransformeerd als brocante slaapkamer en hardop droomt men met ze mee.

Anthoniehuisje, de grijze muis uit het gezelschap, deed afgelopen maanden het meest beroep op de omgeving van de sluis. Eerst diende als toonkast voor een ambachtelijke en betrokken brugwachters en buurmannen; de klokkenmaker, de kapper, de nosmediamannen en ook anthoniegaarde. Daarna trokken ragfijne potlootlijnen plooien in de portretten van passanten. Nu niet wachten vóór de brug maar poseren op de brug. De derde stap werden recreanten en passanten genodigd plaats te nemen op het fototerras, waar zij tesamen met een verhaal over het water vereeuwigd worden.  

De vierde stap in het brugwachtershuisje is een duik in het diepe, we gaan op reis: stroomafwaarts. Het huisje is getransformeerd als baken tussen de bergen en de zee. Reizigers worden genodigd plaats te nemen bij het baken en er een herinnering achter te laten. Er zal geschilderd en getekend worden, er volgen performances en er worden reisverhalen voorgedragen.

De drie kleine huisjes en hun bruggen waren eerst een opstakel voor veel passanten, nu lijken zij ineens deelgenoot te worden. En wordt de vaart en haar omgeving plotsklaps van hen.

geschreven door deelnemend kunstenaar Patrick Lijdsman 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties
Doe mee aan de discussie! Login of registreer om reacties te kunnen plaatsen.

Over dit project

Looptijd: 
17 dec 2016 tot 17 sep 2017