Voorbeelden: Artistieke autonomie

 

Van der Tier (2006) deed onderzoek naar een project waarin een verhaal geschreven en opgevoerd door een professionele kunstenaar voor en over de doelgroep. Het doel van de kunstenaar was om de verbeelding van de gemeenschap te stimuleren en om bewustzijn te creëren over percepties en identiteiten die zij hebben gevormd over de wijk en over elkaar. Dit idee is gebaseerd op een probleem benoemd door een maatschappelijk werker: de  zwakke sociale structuren van de wijk. Het project was een samenwerkingsverband van een culturele en een sociale organisatie. De eerste koos voor artistieke autonomie van de kunstenaar, omdat zij geloven in de kracht van professionele kunst. Dit beïnvloedde de participatie van de doelgrpe[ in het proces: ze waren helemaal niet betrokken bij het creatieve ontwikkelingsproces. Het initiatief en alle verantwoordelijkheid lag bij de kunstenaar. Leden van de gemeenschap werd gevraagd om gastheer of -vrouw te zijn voor de voorstellingen, om buren (die zij niet goed kennen) bij hen thuis uit te nodigen, en om tijdens de voorstelling koffie en gebak aan te bieden. Met andere woorden, de doelgroep werd gevraagd deel te nemen zonder eigen inbreng.

Van der Tier's onderzoek toont aan dat de doelgroep, die enkel publiek was, het verhaal van de voorstelling niet volledig begreep en zich niet kon identificeren met de inhoud. Verder was er weinig enthousiasme onder de leden van de gemeenschap om gastheer of –vrouw te zijn, ook kwamen buren vaak niet opdagen na het ontvangen van een uitnodiging. De kunstenaar vroeg de doelgroep om een ​​zeer grote stap te nemen met het uitnodigen van 'vreemden' in hun privéomgeving zonder hen te betrekken bij het ​​hele proces of hen de kans te geven elkaar vooraf te ontmoeten in een meer open en toegankelijkere omgeving. Als er meer onderzoek zou zijn gedaan naar de doelgroep, was het duidelijk geworden dat veel mensen zich schaamden voor hun leefsituatie en het gebruik van de huizen van deelnemers geen geschikte eerste stap was.

(uit: http://www.cal-xl.nl/media/uploads/files/CAL-XL_dossier_8-Verhalenbakker...)

Gielen (in De Bruyne & Gielen, 2011) beschrijft een project van een Belgische kunstenaar om de aandacht te trekken voor de problemen van vluchtelingen en illegale immigranten. De kunstenaar vroeg de immigranten onder andere om een pamflet te verspreiden waarin hij begrip vroeg voor hun onzekere situatie. Een betrokken immigrant was teleurgesteld omdat de tekst op het pamflet in een kinderlijk handschrift was geschreven en hij zich niet serieus genomen voelde. De kunstenaar beargumenteerde dat dit handschrift gewoon zijn eigen artistieke stijl was.

Reacties
Doe mee aan de discussie! Login of registreer om reacties te kunnen plaatsen.