CAB Café #3: sessie met CKE

Tijdens het CAB Café #3 bracht CKE een van de onderwerpen in, namelijk: Een opdrachtgever van CKE wil graag dat projecten gaan over harmonie, geluk en tevredenheid. Maar community art projecten kunnen ook andere dingen los maken. Kunst mag/kan namelijk vragen stellen, schuren en onrust teweeg brengen. Hoe bereik je een goede balans tussen autonomie voor de kunst en het nastreven van de belangen van de opdrachtgever? 

Puntsgewijs hierbij enkele opmerkingen, vragen en aandachtspunten van het gesprek. Praat jij graag verder over dit onderwerp? Laat een reactie achter of reageer op iemands profiel. 

Twee mails van bewoners aan de woningcorporatie over wat een community art project teweeg heeft gebracht.  

  • Analyse van de mails: Man wil iets, kunstenaars maken een probleem, maar dat was de opdracht.
  • Hyperbewust: dat alles bekeken wordt
  • Ik dacht dat het echt kunst was en dan zijn die mails super: Geen mails > geen kunst
  • Opdrachtgever: peilen wat er leeft bij bewoners > met welke vraag krijg je het antwoord dat je wil?

Wat heb je er samen over bepaald? > mag kunst schuren en hoe ga je met ‘die shit’ om?

Als het goed is, schuurt het / humor is belangrijk

Enkele vragen voor zowel opdrachtgever als opdrachtnemer:

  • Hebben jullie een vorm of is het blanco?
  • Heb je je voorbereid op een dialoog met bewoners?
  • Hoe concreet was de vraag van de opdrachtgever?
  • Welk doel had de opdrachtgever?
  • Wil de opdrachtgever een vervolg?
Reacties
Doe mee aan de discussie! Login of registreer om reacties te kunnen plaatsen.